foto 044a.jpg=Docieramy do przecięcia się szlaku z żółtym i decydujemy, że odpuszczamy Trawną górę i odbijamy wcześniej na Przełęcz Zapusta. W tym miejscu byly owe widoki opisane w poprzednim opisie :)
foto 002.jpg=14st C  wg pogodynek w TV, duuużo słońca i niby nic dziwnego gdyby nie to, że dotyczyło to dnia 24lutego. Początek jak każdy inny przed wyprawą: Jedzenie, kasa, mapa, pompka.... no właśnie gdzieś się zapodziała. Na zdjęciu skompresowany zestaw wyjazdowy :)
foto 003.jpg=Nie mam pompki, jak się później okazuje Aga zapomniała zabrać $ (co zdeterminowało powrót do domu na siodełku), a na deser orientuje się, że nie mam magnesu do licznika. Normalnie śpimy jak misie w zimie.
foto 054a.jpg=W trakcie szybszych odcinków wydaje mi się, że słyszę jak moje opony wołają do mnie: łeeeeeeeeeeeee :)  Chyba im się nie podobała taka jazda. Przez Skawinę docieramy do Krakowa. Tyłek to nie wiem, czy mnie bardziej boli czy piecze?!
foto 056a.jpg=W sumie to nie wiem ile km wyszlo (ale czy to ma znaczenie?). Szkoda, że nie było więcej terenu, ale co tu dużo pisać... trudno, wariant asekuracyjny. Jeszcze cały nowy sezon przez nami. Ten wypad i tak nie był planowany, a z drugiej strony bardzo szkoda było by zmarnować taką podogę na siedzenie w domu.  KONIEC
foto 028aa.jpg=Cóż, widoki gdzieś tam w oddali. Potem miałem jeszcze okazję zrobić kilka ciekawych fot, ale jakoś (nie wiem dlaczego w sumie) nie wyciągnąłem aparatu. Teraz wiem, że to był błąd, bo były to miejsca na fajne zdjęcia.  Z o wiele fajniejszym widokiem niż ten.
foto 047.jpg=Toczymy się sympatyczną leśną drogą przez Drabóż docierając do Przytkowice, gdzie zaczyna się "asphalt". A przypomniałem sobie, że mogłem (bo znowu nie zrobiłem!) zrobić zdjęcie kolejnej tabliczne ostrzegawczej przed psami. Na tej tym razem było napisane: Pies lubi gryźć!
foto 030.jpg=Wybieramy ładnie wyglądający jak na tą porę roku szlak czarny w stronę Wysokiej, którym mieliśmy jechać aż do Trawnej góry, tam na niebieski w stronę Zebrzydowic.
foto 024a.jpg=Desant: Klecza Górna. Założenie było, że bedziemy się bawić w Beskidze Małym, ale rano zmiękłem, przyznam się. Bałem się śniegu i błota, bo miał to być luźny dzień, a nie tyranie jakie nam się lubi trafiać, gdy jedziemy w teren znany tylko z mapy.
